Esra
@Essssssssss
Kitapkolik
Birde çaysız olmaz.
İnsan kendi gönülüne yalan söyleyebilir, dolu dolu sevdikten sonra günün birinde sevmez olabilir miydi?
Yaşayan, acı çeken her şey yüreğini capcanlı bir sevecenlikle, karşı konmaz bir sevip okşama isteğiyle dolduruyordu.
Yıldızların yanıp sönüşü, uçsuz bucaksız evrene savrulmuş kürek dolusu kor gibi.
Ne olduğunu tam bilmeseler de yaşadıkları çöküşün içinden yeni bir umut doğuyordu.