Komşularımıza kolay kolay teselli veremememizin bir nedeni, bütün iyi niyetimize rağmen sözlerimizin daha dilimize gelmeden değerini kaybetmesi olsa gerek. Bencilliğimizle çeşnilendirmeden domuz sosisi ya da budu gönderebiliriz; oysa dilin akışında kesinlikle bir karışık toprak çeşnisi vardır.
Yüzleri kızarmış, boş gözlerle bakan bu kişiler arasında, yaşadıkları topraklara özgü bir insan sevgisi sayesinde, isyanlarının bile gaddarlaştıramadığı bazı kişiler vardır hiç şüphesiz