Okurken zevk aldığım,akıcı bir kitaptı benim için. Zaman zaman duygularıma yenik düştüm itiraf etmeliyim ki gözyaşlarımı tutamadım :( Kitap kısa olmasına rağmen mükemmel alegorilerle bezenmiş ırkçılık ,dostluk , vefa,insan emeğinin sömürülmesi , çıkarsız sevgi vb. İki ana karakterimiz var George ve Lennie burada George,Lennie 'nin aklı gibi hareket ediyor Lennie hayvani bir güce sahip , fiziksel olarakta oldukça iri fakat zihinsel bir engele sahip ama oldukça iyi bir yüreğe sahip. George adeta bir anne merhameti ile Lennie'yi koruyup kolluyor.
Hayaller ,umutlar imkansız görünse bile insana güç verir bu uğurda çabalamasını sağlar. Lennie ve George ' nin kendilerine ait bir arazi ,ekip biçmek hayalleri var bu hayal için para biriktirmeleri gerekiyor fakat denk geldikleri dönem, şartlar dahilinde pek mümkün olacaga benzemiyor .
Kötülük her yerde iyi kalpli Lennie bu kötülüğü algılayıp ayırt edemediği için yeniliyor.
Şüphesiz en etkilendiğim yer George'nın Lennie'yi vurmasıydı peki George bunu neden,nasıl yaptı? George mi suçlu? Bir suçlu aramak gerekiyor mu ? Belki de suçlu tek değildi , suçlu yüreğinde kötülük taşıyan tüm insanlar ve dünyaydı ...
"İnsanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur."