Bir gün sen bütün bunların içinden
hayranlıkla geçtin
Ben bütün bunlara, kalbim ter içinde
bir daha baktım
Ondan sonra öğrendim
dünyanın nasıl bir mucize olduğunu.
Ne mi diyorum Hayal Hanım
Seni her gün bir daha, bir daha seviyorum.
Ne olurdu kokunun da fotoğrafı olsaydı
Sesin fotoğrafı. Boşluğun fotoğrafı.
Parmak uçlarındaki karıncanın
Ruhtaki üşümenin...
Ölüm kimseyi bu kadar yalnız bırakmazdı.
Hangi hayal hangi hatıranın yerini tutar
Bir gövdeden ötekine gölgelenen zamanlar
Ey çaresizlikten yapılmış yaşama bilgisi
Taşların taşlarla konuştuğu bu yalnızlıkta
İnsan üzüntüden başka nedir ki...