“İnsanlarla çevrili olmak kadar yalnız hissettiren bir şey olamaz.”
*SPOİ
2 arkadaşın birbirlerine gonderdikleri ve asla tanişamayacak olmalarını, gizemli otobiyografilerini okuyoruz. Olie elektiriğe alerjisi olan bir karakter ama inanilmaz hayal gücü olan ve okurken asiri keyif aldıran bir karakterdi. Mizahi inanilmaz iyiydi. Olie okurken asla sıkılmadım. Mortiz ise gozleri olmayan ve kalp pili ile yasayan bir karakterdi. Olie ye gore biraz daha agresif depresif bir karakterdi ama onu okumakta hüzünlü ve bir o kadarda keyif vericiydi. Bu iki karakterin birbirleri ile mektuplasmalarini, günlük hayatlarinda olan olaylari ve sonunda birbirleri ile gizemli bir sekilde baglanışlarını okuyoruz.
Kitap dostluk kavramını çok güzel anlatmış. Mortiz karakterinde zorbalığı, ozellikle owen’e fare zorbalığını okumak berbat bir histi. Kalabaliklar icinde yalnızlığını, ama gozleri olmadığı halde kulakları ile görmesini basarilı bir sekilde anlatmis yazar.
Olie de ise ormanlar içinde sadece annesi ile yasayan bir cocuk, hayatinda tek aşkı ve tek sosyalliği liz’in olması. Yalnizligindan şikayet etse bile hayat dolu bir karakterdi.
Genel olarak ilk kitap cok basariliydi. Yazarın dilini cok sevdim kesinlikle oneririmm.