-Yukarıda ağlayan kim? Diye sorunca kadın, eve her zaman gelen konuklardan olduğunu sanarak:
-Ah sorma! Efendi vefat etti, yanıtını verdiği sırada, cenaze için gelenlere:
-Bırakın şu bîçâreyi! Asıl ölen benim. Beni defnedin, diyordu.
İnsan hayatının hangi döneminde olursa olsun annesine karşı hep çocuktur. Gerçekten mert bir yaratılışı olan bir erkeğin ağlayışı kadar kadında acıma duyguları uyandıracak bir şey düşünülemez. Özellikle de o kadın anne ise..
“Ah aman küçücüğüm, pek geldi göreceğim, ahd ettim aman ettim, yolunda öleceğim! Yokuşta yoruldun mu? Sözüme darıldın mı? Sen bana yar olalı, boynuma sarıldın mı..”