Dutlar
Elimi çekiyorum ağacın gövdesinden. Bir daha bakıyorum yapraklara. İnanmak için. İnanmalı işte.
Sayfa 153
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
…Susmanın utancından, bu utanca katlanma utancından.
Sayfa 122
Şimdi gülüşüne biraz şaşkınlık da karışıyor.
Sayfa 108
Tepe
İnsan daha sonraki olayları, daha sonraki olaylardan sonra kafasında kurup durduğu, yarattığı, artık hiçbir köşesinden gerçekliğe bağlanmayan o masallar içerisinde düşünmeye başlayınca…
Sayfa 67
Ama bilmemeği, bilmemeği, kesin bir şey sanarak aldanmıştı; aldatmıştı kendini.
Sayfa 32