Ne zaman, en sonunda ne zaman yapayalnız, yoldaşsız, yalnızca her şeyin bir düş olduğu kutsal kuşkusuzlukla birlikte ıssızlığa çekileceğim?
Ne zaman paçavralarımla, tutkularım olmadan mutluluk içerisinde dağlara çekileceğim?
Ne zaman, gövdemin hastalık ve suçtan, yaşlılık ve ölümden başka bir şey olmadığını görüp özgürce, korkusuzca, hepten sevinç içinde ormana çekileceğim?
Ne zaman? Ne zaman? Ne zaman? zaman
Sayfa 48 - Can
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevdiğin insanlardan yavaş yavaş ayrılmak zehirdir; bıçak gibi kesip atmak ve yeniden insanın doğal ikliminde, yalnızlığın içerisinde yaşamak daha iyidir.
Sayfa 21 - Can
“Niye bozulsunlar?"
"Size fizik dersinde entropi diye bir şey anlatmadı- lar mı? Evrendeki tüm düzen, düzensizliğe dönüşmeye mahkûmdur. Eninde sonunda her şey bozulur, her şey çürüyüp yok olur. Dünya, yıldızlar, tüm galaksi... Hepsi günün birinde yok olacak."
Sayfa 67
“Kiraz, yabancı bir gezegende hiç ilgisini çekmeyen insanların arasına düşmüş ve başka çaresi olmadığından bu durumu kabullenmiş gibi davranırdı. Kendisine seçtiği rol buydu. Arada sırada en olmadık şeylere sevinirdi ama heyecanı çok çabuk geçerdi. Şimdiki hali ise farklıydı. Daha önce hiç görmediğim bir gerginlik vardı üzerinde. Başta ne olduğunu çözememiştim ama sonunda anladım.
Korkuyordu.”
“Kiraz, hayal kırıklığını gizlemek için çaba harcayan insanlardan değildi.”