Yasin

Sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün...
Edebiyat
Reklam
Olmasaydı işte. Aklıma veya aklına geldikçe içini sızlatacak, gözleri dolduracak türden anılar olmasaydı. Bir umut dedirten kişiler umutsuzluğun derin kuyusuna itmeselerdi bizi. Mutluluk ; yeni bir güne uyanmanın heyecanı olsaydı her zaman. Ve hüzün, bir kelebeğin ömrü kadar kısa kalsaydı hayatımızda..
Edebiyat
Geçiyor be.. Birinin sevmesini beklerken ona olan sevgin, hevesin geçiyor. Bağıra bağıra söylemek istediklerini sessizce yutup geçiyorsun.
Edebiyat
Ve insan bir gün anlar ki ; çok sevdiği her şey uçup gider, değişir yürekler, biter duygular. Geride kalır müzikler, kokular, anılar. Suçu olmayan tüm şeyler geride kalır. Ama insan gider. Çok sevse de gider...
Edebiyat
Nasıl da değişiyor kişi zamanla Güç o güç değil hız o hız değil İnançlar sarsılmış, umutlar yitik Bu kirli çağ bizim çağımız değil Yeşiller, maviler kapkara olmuş Yorgun eller, ayaklar, yollarsa yokuş Ne açan güller var, ne öten bir kus Güneş o güneş değil, yıldız o yıldız değil Kökünden bir kurt girmiş ağaca Yapraklar perişan, dal paramparça Daha çok aldanacağız yaşadıkça Anlasana bu ilk aldanışımız değil. Ümit Yaşar Oğuzcan
Edebiyat