Yasin
@Evranoglu
Yılllardır dinlediğin bir şarkı, gün gelir senin hikayenin özeti olur..
Akrep Beşiktaş
İstanbul
İstanbul, 2 Kasım
430 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
"Cenin pozisyonunda yatıyorduk ve güneşin doğmasını umut ediyorduk. Karanlıktan korkuyorduk. Aslında her şeyden korkuyorduk. Kendimizden, adım atmaktan, sevmekten, inanmaktan... Yorgunduk belki de... Ya da geç kalmıştık hayatı yaşamaya. Aldığımız nefeslerin yarım olması, gülüşlerimizin kesik olması, sevgilerimizin hep eksik olması bundan olabilirdi. Ağlıyorduk, anılarımı kaybetmiştik çünkü. Ruhlarımız ıslaktı. Hep birini bekliyorduk. Bizi iyi edecek birilerini. Hayal ediyorduk, o geldiğinde dünyamızın döneceğini. Kaldığımız yerden değil, sıfırdan başlamayı düşlüyorduk. Her gün yazıp her gün siliyor, her gün yapıp her gün bozuyorduk. Hesaplamalar, ihtimaller, nedenler... Ne gelen oluyordu ne de giden. Bir başımıza kalıyorduk. Ve sonra acıyla kendi içimize dönüyorduk. Anlamaya çalışıyorduk. Aşkın, değerin, umudun, hayalin, mutluluğun ne demek olduğunu... Ama bir türlü anlayamıyorduk, çünkü bize yanlış öğretiyorlardı. Yanlış yerlere baktırıp yanlış yerlerde bekleyişe sürüklüyorlardı. Biz hep başkalarının gözünde arayanlardık. Kendi gözlerimizi, kendi ruhumuzu hiçe sayarak yapıyorduk bunu. Ve hiçbirimiz de bunun farkında değildik. Düşüyorduk sonra... Bir sigara yakıyorduk ve o zaman anlıyorduk. Hayat bir çakmakla sigaranın ucu kadar kısa...
Reklam
"Bulutlar zaten yıldızlara intihar ipi takmış ölüler."
"Efendim?"
"Bulutlar, ölü."
"Nereden çıkardın bunu?"
"Tavan benim. Ben karar verdim. Gün boyu ölü varlıkları tavanda sallanıyor işte..."
"Peki... Gri bulutlar?"
"Ölürken pişman olanlar."
"Yağmur?"
"Ölürken pişman olan bulutların ağlaması..."
