Arkhe
@Evremkent
42 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Hayat, kendi malzemesiyle kanıksanmıyor ancak ölümün malzemesi hayatı kanıksatıyor diye düşünmeye başlamıştı.
Ölümün bilgisine yaslanmayı öğrendikçe zaman genleşip uzamış her şeyi içine alarak uçsuzlaşmış ruhunu teselli eden bir şey haline gelmişti.
Reklam
İçinin artık kendi erişemediği yerleri, geçen yıllar içinde kendinden habersiz katılıp kalmıştı. Bu anın hüzün verici, dramatik bir an olduğunu biliyor ama kendi fazla bir şey hissedemiyordu. Herkesin içinde kırılan yerin sahibinden alıp götürdüğü şeyler farklıydı.
Bir erkeğe muhtaç olmamak adına ekonomik özgürlüğünü kazanmak, kariyer yapmak, mesleğinde ilerlemek isteyen kadınları yalnızca erkekler değil geride kalan arkadaşları da terk ediyor, kazanmak için mücadele ettikleri hayatlarından geri çekilerek onları tek başlarına bırakıyorlardı.
Dünya; her şeyi kendi zamanı, kendi duyguları, kendi durumlarıyla ölçüp biçen insanlarla doluydu ve o insanlara bir şeyler öğretmek gerçekten zordu.
Hayat hep bitirilmesi gereken işlerden sonra başlayacak bir şeydi onun için ve bir türlü istediği gibi başlamıyordu.
Reklam