Arkhe
@Evremkent
42 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Durmuş bir saat gibi bedenim ve ruhum o saatin çarkına umarsızca değip geçen zaman gibi.
Yaşamak, bir prozodi hatası değilse.
Vuran bir ayakkabının sızısından farksız hissettiğim şeyin sebebi ne olabilir ki?
Hayat, kendi malzemesiyle kanıksanmıyor ancak ölümün malzemesi hayatı kanıksatıyor diye düşünmeye başlamıştı.
Ölümün bilgisine yaslanmayı öğrendikçe zaman genleşip uzamış her şeyi içine alarak uçsuzlaşmış ruhunu teselli eden bir şey haline gelmişti.
İçinin artık kendi erişemediği yerleri, geçen yıllar içinde kendinden habersiz katılıp kalmıştı. Bu anın hüzün verici, dramatik bir an olduğunu biliyor ama kendi fazla bir şey hissedemiyordu. Herkesin içinde kırılan yerin sahibinden alıp götürdüğü şeyler farklıydı.