Yoksul, her sözcüğü kuşkuyla dinler; attığı her adım, onun düşünce ve duygularına böylece bir görev, bir iş yüklemiş olur. Onun kulağı deliktir, duygusu ince ; o tecrübelidir, ruhu yanık yaralarıyla doludur...
Vicdan mı, dedin? Delilik etme, bu yoksulluğunda, vicdan senin neyine? Karnın aç, çok aç ve sen ilk defa önemli ve zorunlu bir şey istemeye gidiyorsun.