Evrim Src
@Evrimsrc
Öğretmen
Anadolu üniversitesi
153 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kahve molası kitaplarından biri. Sıcacık, okudukça okuyası geliyor insanın. İçimizi neşeyle dolduruyor.
"Hiç Önemi Yok Elbisesi", "Kiraz Hanım'ı Mutfağı" muazzam ve masal tadında iki tane kısacık öykü. Okurken yaşıyorsunuz. Her olay gözümde canlandı. Öğrettikleri de cabası. Bir de kitabın ilk öyküsü "Yatak Kitabı" sanırım hepimizin hayali. Zamanında bende böyle fonksiyonları olan yatağım olsun istemişimdir.
Yani demem o ki sadece çocuk kitabı değil bu kitap. Büyümeyi reddeden, bir yanı çocuk olan tüm yetişkinler için aynı zamanda.
Değinmek istediğim bir nokta daha var. Sylvia Plath'in hayatını daha önceden biliyordum. O melankolik kişiliğin böyle iç açıcı bir çocuk kitabı yazması da ayrı bir güzellik. Belki içindeki karanlıktan kurtulma arayışıydı belki de sadece bir "ANNE"lik içgüdüydü.
Puan vermedi·193 syf.··
Beğendi
·2020 29. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 01 Kasım 2020 21:03
Sait Faik'in iki romanından ilki Medarı Maişet Motoru. Severek okudum. Bitmesini istemedim, keşke biraz daha uzun olsaydı dedim üstelik.
Kitapta Hikmet ve Melek'in hayatını okurken birden Fahri'nin de bu hayatlara dahil olduğunu görüyoruz. Fahri'yi başrolde çok göremesekte Melek'in kalbine çok güzel dokunduğunu anlayabiliyoruz. Melek'i ise daha çok okumak isterdim sanki birden koparılmış ve her şey Hikmet'e kalmış.
Kitap ilk olarak 1944 yılında zor şartlar altında yayımlandıktan sonra, bakanlar kurulu tarafından "sakıncalı" bulunduğunu için toplatılmış. Bazı paragraflar çıkarılarak 1952 yılında Birtakım İnsanlar adıyla yeniden yayımlanmış. Güncel baskısı İş Bankası Kültür Yayınları'ndan ilk ismi olan Medarı Maişet Motoru adıyla çıkarılmış ve sansürsüz yayımlanmış. Sansürlenen kısımları koyu harflerle yazılıp belli olması da sağlanmış. Bu koyu yazılan kısımların sansürlenmiş olması beni çok şaşırttı. Okuyunca sizlerde bunu göreceksinizdir zaten.
Sabahattin Ali'nin kitaplarını tekrar,tekrar ve tekrar okurum her zaman. Hepsi çok doğaldır çünkü. Hepsi gerçek ve içimizdedir.
Bu kitabında da öyküler ve masallarını okutuyor bize. Her biri ayrı ayrı bizim insanımızı, bizi, Anadolu'yu anlatıyor. Bazı öykülerindeki gerçeklik hala devam ediyor hatta.
Kitaba ismini veren "Sırça Köşk" kitabın sonunda ve masal olarak çıkıyor karşımıza. Sırça köşkü günümüzde de benzetebileceğimiz bir yer var. Daha doğrusu benim aklıma gelen tek yer oldu. Sizleri bilemem.
Okuması zevkli,düşündürücü ve güldürücü bir kitap.
Uzuuun zamandır kitaplığımda duran, ha bu hafta okuyacağım ha bu kitaptan sonra okuyacağım diye diye ertelediğim ama okurken büyük keyif aldığım bir kitap oldu.
Kitapta altı kahramanımız var ve bize bunların birbiriyle uyumsuz, anlaşamayan kişiler olduğu vurgulanmış hep. Oysa o kadar uyumlular ki..
Kitabın başında bize olayın geçtiği Fjerda resmedilmiş. Tamamen içinde hissedebiliyorsunuz. Olayları gözünüzde canlandırabiliyorsunuz. Ha bir de yazarımız kitabın teşekkür kısmında da bir müzikten bahsetmiş. Bestekar Ludovico Einaudi ve eseri "In ATime Lapse". Dinleyin,dinletin derim. Kitabı bitirdikten sonra dinleyince kitabın akışına ne kadar da uyumlu demiştim.
Fantastik bir kitap ve ben beğendim. Sonuçta yazar başka bir evren yaratmış "Grisha". Takıldığım tek nokta kahramanların yaşları oldu. Ergenlik dönemindeki bireyler için fazla olgun geldiler nedense. Fazla dikkatliler. Tamam elbette yaşadıkları ortam, çektikleri çileler düşünülecek olursa evet hayatları kendilerini olgunlaştırmıştır. Ama yine de 16 17 yaşlarında gençler için fazla büyütülmüş geldiler bana.
Knut Hamsun'un kendi hayatından izler taşıyan kitabı "Açlık". Hayat nasıl zorladı da bu satırlara döküldü acıları...
Daha önce küçükken okumaya çalıştığım fakat hiçbir duygusunu içimde hissedemediğim bir kitaptı. Fakat şimdi bu yaşanmışlıkları kaldırabileceğimi düşünerek yeniden okudum.
Sefaleti, yoksulluğu, açlığı, evsizliği en iyi şekilde anlatan kitaplardandır. Uzun süre aç kalıp ama yemek yiyememek, yemek zorunda olmaktan tiksinmek...Kasaptan bir kemik alıp onu kemirmek, talaş parçalarını çiğneyerek açlığını bastırmaya çalışmak... Tüm bunlara rağmen gururunu korumak ve bir çıkış yolu bulacağına inanmak. O bitmeyen yazıları tamamlama ümidi.
Keşke bu kadar güçlü ve inançlı olabilsem.
