.
”Sevda nasıl başlar bir yürekte? Ne vakit açar kara boranda bir gül… İmkansızı mümkün olmayanı isteyecek kadar ne vakit palazlanır? İnsanın şah damarından ellerine, dizlerinden gözlerine doğru ne vakit yürür o sızı?”
Başkasına merhamet etmek, ondan daha kuvvetli olduğunu zannetmektir ki, ne kendimizi bu kadar büyük, ne de başkasını bu kadar zavallı görmeye hakkımız yoktur.
İnsanlardan kaçmak istediğimde sessiz bir ortam hayal ederim. Kuşların uçtuğu ağaçların bol olduğu bir yer şelalelerin aktığı... Bana o vakit dokunmayın işte... "
Habibe Nur Alperoglu