Eylem
@Eyleem
İnsanlar kırıcıydı kitaplara sığındım.
Genetik Mühendisi
Lisans
İzmir
İzmir
115 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sivil bir şahsiyet olarak ben , niçin savcı rolü oynayacakmışım ki: Meslek seçmem gerekiyorsa , savunma cephesinde olmayı yeğlerim. Şahsen insanları mahkum etmektense , anlamak beni daha mutlu kılar.
Stefan Zweig'ın öykü tadında bir romanıyla daha karşınızdayım. Yine psikolojik tahlillerin yoğun olduğu bir kitaptı.Bu kitabında da içsel konuşmalar, sorgulamalar ve yaşanan duygusal çelişkiler çok güzel verilmiş. Dikkatimi çeken en önemli şeylerden biriyse kahramanların kendilerine karşı son derece dürüst davranmalarıydı. Bu neden dikkatimi çekti? Onu da hemen anlatayım. Zweig'ın eserlerinde kahramanların yaşadığı duygusal gel gitler normal yaşantımızda bizlerde de olur. Biz dürüst olmaktansa ve/veya dürüst bir şekilde yüzleşmektense ya kaçmayı ya inkarı ya da savaşmayı tercih ederiz. Bunu hem kendimde hem de çevremdeki pek çok kişide gözlemledim diyebilirim. Yetiştirilme biçimimizden mi kaynaklanıyor acaba? Çok sıkıntıya düşmeyeceğimiz bir durumsa o zaman dürüst bir şekilde yüzleşebiliyoruz. Bir nevi basit bir sorunsa ve bizi zora sokmayacaksa yüzleşmeyi, zor bir sorunsa kaçmayı tercih ediyoruz. Doğan Cüceloğlu "Türk toplumu ergen bir toplumdur." derken sanırım haklıydı. Yetişkin olamadan göçüp gideceğiz bu dünyadan...
Kitapta bir yer vardı ki hep hissettiğim ve açıklayamadığım yere çok güzel parmak basıyordu;
Örneğin dış dünyada olup bitenlerin insanın içindeki yansısını eşzamanlı olarak sıralamak için öğrenilebilecek herhangi bir teknik olup olmadığını bile bilmem. Ayrıca anlama uygun olan sözcüğü bulup, sözcüğe uygun anlamı verip veremeyeceğimi ve böylece, ne zaman gerçek bir yazarın elinden çıkanları okusam her defasında bilincine varmadan hissettiğim o dengeyi yaratıp yaratamayacağımı da hep merak etmişimdir.
Bahsedilen o dengeyi hep hissetmiş ancak hiçbir zaman nasıl ifade edeceğimi bilememişimdir ve kitapta bunu bulunca çok etkilendim. Gerçektende o bahsedilen, anlatamasak da hissettiğimiz denge var ve bu dengeye her yazar ulaşamıyor. Zweig ulaşanlar
