Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz.
İnsanın ruhunu suçluluk duyusundan arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir; günah çıkartan rahip değil.
-Romantizim Güneşinin Batışı-
Ne güzeldir Güneş'in taptaze yükselişi,
Patlar gibi fırlatıp günaydınını hem de!
- Ne mutludur o düşten daha görkemli demde
Batışını candan selamlayabilen kişi !
Anımsarım... Altında bir yürek gibi titrek ,
Gördüm uyuduğunu şu , iz ,çiçek ,her şeyin...
-Ufka doğru koşalım, vakit geç, daha yeğin,
Eğik bir ışın olsun koparalım diye tek !
Boş yere kovaladım çekilen Tanrı'yı ben;
Karşı konulmaz gece saltanat kurdu hepten,
Kara ,ıslak, uğursuz, ürperterek rüzgarı;
Bir mezar kokusuyla dolu hep solum sağım ,
Batağın yanında eziyor ürkek ayağım
Apansız kurbağ'larla soğuk salyangozları.
(1862)