Romanın adı boşuna değildir:
“İnsancıklar.”
Küçük insanlar.
Toplumun görmezden geldiği,
üstünden geçtiği,
ama yine de seven, umut eden insanlar. Makar’ın trajedisi fakirliği değil;
kendini küçük görmeye alışmasıdır. Yoksul olmak ağırdır;
ama hor görülmek daha ağırdır.
Makar’ın dili bu yüzden süslüdür.
Kelimelerle kendini büyütmeye çalışır.
Çünkü hayat ona küçüklük dayatır.