Aklı ve mantığı ele geçiren, aynı zamanda akla ve mantığa sığmayan bir duygunun içindeyim.Geriye bakarak gitmeye çalışıyorum.Kırık bir umut taşıyorum.Aklım sende kala kala SENDEN GİDİYORUM.İnsan yarısında terk ettiği filmin sonunu merak eder mi? Ediyorum.Tüm yelkenlerim yırtılmış ama ben hala rüzgardan medet umuyorum.
Biliyordum aslında, imkansız aşktı bizimkisi, ama hükmedemiyordum yüreğime.O yürek seni çok sevmişti.O yürek talandı, o yürek yangın yeriydi.Bir tek seni istiyordu o yürek...Bir tek seni!
Sırtlarımızda taşıdığımız kambur gibi sevdalarimizla, yaşamlarımızı ayrı ayrı sürdürmeye mahkum edildik.Gene de insan içindeki geveze sesi ve umutları susturamıyor bazen