Kimse hayatından memnun değil. Herkes derin bir huzursuzluk içinde kıvranıyor; daha iyi bir hayata ulaşmak istiyor ama o yeni hayatın ne olduğunun da farkında değil.
İnsan kendi adını on kez üst üste söylediğinde bile yabancılaşıyordu da , doğumundan ölümüne kadar taşıdığı "ben" bilincine, ya da kendi "kendi“ damgasına niye yabancılaşmıyordu?