Reşat Cengil
@Ezeli_Bozgun
31 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
W. B. Crow
Büyünün, Cadılığın ve Okültizmin Tarihi
Kabalacılar, Tevrat'taki her sözcüğün, her harfin ve her noktanın bir anlamı olduğuna inanır ve böylelikle metin değiştirilemez. Eğitimli bir Kabalacı, bir keresinde, elinizdeki kitabın yazarına, eğitimli bir haham olduğunu sandığı İsa'dan şu alıntıyı yapmıştı; "Gök ve yer geçip gitmeden, her şey vaki oluncaya kadar, şeriatten en küçük bir harf veya bir nokta bile yok olmayacaktır." Kabalacılar sözcüklerle cümleler, harflerle sayılar ve diğer harfler arasında birçok benzerlik olduğuna inanırlar.
S. C. Cox mevsimlerin Druidlerce kişileştirildiğini söyler; Bahar'ın bir gençle, Yaz'ın yetişkin bir erkekle, Güz'ün orta yaşlı bir kişiyle ve Kış'ın bir yaşlı erkekle... Kış, Aziz Nicholas adıyla bilinen Santa Claus ya da Noel Baba'ya dönüşmüştür.
Londra'da tüm soyluların ve şövalyelerin katıldığı Noel ve Yeni Yıl kutlamaları sürerken, kilisenin avlusundaki iri bir taşın içinden çıkan bir metal parçası görüldü. Taşın ortasında bir kılıç sağlanmıştı ve taşın üzerinde kılıcı taştan çıkartabilen kişinin kral olmayı hak ettiği yazıyordu. Bunu yalnızca Arthur başarabildi. Böylelikle Arthur kral oldu ve Saksonlara karşı, tümünde başarılı olduğu oniki savaşta yer alması gerekti. Merlin'in büyüsü aracılığıyla Arthur, bir gölün sularının derinliklerinde görkemli bir sarayı olan bir büyücü, Göldeki Kadın'dan Excalibur ya da Caliburn adında muhteşem bir kılıç elde etti. Kılıcı sıkıca tutan, üzerinde beyaz ipekli bir kumaş olan bir kol, suyun yüzeyinde belirdi ve Arthur kılıcı alınca suya gömüldü. Arthur öldüğünde kılıç yeniden göle atıldı ve el yeniden sudan çıkarak kılıcı yakaladı. Arthur'un kız kardeşlerinden biri ve güçlü bir büyücü olan Morgan la Fee kılıcı ve kınını çaldı. Arthur kılıcı geri almayı başardı, ancak kardeşi yeniden
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İslam Açısından Sihir
Yusuf Özbek
İslam Kültür Tarihinde Maji
Manfred Ullmann
İslam açısından maji duanın bir türüdür. Bazen vasıta olarak bedensiz varlıklar kullanılır. Ancak hiçbir zaman bu varlıklar ilahlaştırılmazlar.
Küfe ve çevresi kültürel olarak maji ile fazla içli dışlı olmadığı için Hanefilerin majik fenomenlere bakışı inkâra yöneliktir. Buna karşılık tarihsel ve kültürel bir olgu olarak Kuzey Afrika, maji ile oldukça içli-dışlı olduğu için Mâlikîler, majiyi oldukça yapıcı yaklaşımlarda bulunarak tevile yönelmişlerdir.
"Sihrin bir hakikati olduğunda (ümmetin tüm alimleri) icmâ ettiler. Ancak Ebu Hanîfe bu görüşe katılmayarak, hakikâti olmadığını ileri sürmüştür" denilmektedir.
Ehl-i sünnet ve'l cemmat ulemasının çoğunluğu, sihrin hakikati ve tesiri olduğu görüşüne sahip olmuşlardır. Ancak Mu'tezile ile Ehl'i Sünnetten bazıları sihrin vâkıa olarak bir gerçeği olmadığını, buna karşılık sadece aldatmaca, göz bağcılığı, saptırmadan ibaret olup, hokkabazlığın (şa'bâzlığın) bir türü olduğunu ileri sürmüşlerdir.
Majinin uygulamaları yoksul toplumlarda Batı toplumlarına göre çok daha ileridir ve kültürlere göre maji ekollerinde din her ne kadar değişiklikler arz ediyor olsa da, listede zikredilen konuların pek çoğunda uygulama sahaları mevcuttur.
Kehânet, gaybdan haber vermektir. İlk zamanlarda kehânete "ilim" derlerdi. Nitekim ibrânice'de âlime "kâhin" ismi verilmiştir. Tevrat'ta Musâ (Aleyhisselâm)'ın kardeşi Hârun'un ismi "Kehnâri" diye geçer ki bu, "Rabbani âlim" mânâsına gelir. İslâmiyet gelip de kâhinlerin işleri neshedilince, bu dinlerin sönmesi sebebiyle bu isim de mezmûm oldu.
Kâhine, tâgût da derlerdi. Nitekim Allah Teâlâ Zümer sûresinin 17. âyetinde "Onlar ki tâguta ibâdet etmekten kaçındılar" buyurmuştur.
Ulemânın önemli bir kısmı sihrin
ORTAÇAĞDA BÜYÜ
RİCHARD KİECKHEFER
Büyünün tarihi bazı açılardan cadılığın tarihiyle yakından ilişkilidir.
Bazıları, büyünün kültürün kalıcı bir boyutundan başka bir şey olmadığını ileri sürebilir.
Büyünün tarihi, kendi inançlarıyla yerli Avrupa kültürleri arasında bir uzlaşma yaratan 9. yüzyıl Hristiyan misyonerlerinin de tarihidir. Büyünün tarihi, Müslüman dünyadan yeni öğrenilen okült ilimleri ve diğeri ilimleri özümseyen 12. yüzyıl âlimlerinin de tarihidir. Büyünün tarihi, antikçağın daha saf Hermesçi ve Kabalacı geleneklerini yeniden canlandırma iddiası taşıyan 15. yüzyıl hümanistlerinin de tarihidir.
Huzursuz olanlar daha çok erkeklerdir, çünkü büyülü çemberlerin ortasında bilfiil duran ve haklarında demonlardan yardım istenenler genelde onlardır. Odun yığınları üzerinde yananlar ise daha çok kadınlar olmuştur.
Büyü öncelikle dinle bilimin kesiştiği bir noktadır. Demon büyüsü kötü ruhları çağırıp işe koşar ve dini inanç ve pratiklerden oluşan bir sisteme dayanır. Doğal büyü ise doğada var olan " okült" güçleri kullanır ve esas olarak ortaçağ biliminin bir dalıdır.
Özetle, büyü dinin bilimle birleştiği, popüler inançların eğitimli sınıfın inançlarıyla kesiştiği ve kurmacanın düzeninin, günlük yaşamın gerçekleriyle buluştuğu bir kesişme noktasıdır.
Paganlar ve Hristiyanlar arasındaki anlaşmazlık büyüyle ilgili kanıların ve büyünün toplumdaki yerinin farklılaşmasından kaynaklanır. Büyüyle karşı çıkan paganlar açısından, büyü kötü bir şeydir çünkü gizlidir ve topluma karşıdır. Toplumun içinden çıkan, ama topluma karşı işleyen bir güçtür; bu nedenden dolayı kökünden sökülüp atılmalıdır. Paganlar, tanrılarınıza açıktan taptığınız ve kötülük için onların güçlerini çağırmadığınız sürece, sizin hangi tanrılara taptığınızı önemsemezler. Eğer Tanrının yardımına şer
PLATON ... DEVLET
Yaşını başını almışlarla sohbet etmeyi ben de severim. Belki bizim de geçeceğimiz yolun yolcusu olmuşlardan bunun neye benzediğini öğrenmeliyiz.
Adaletle ve dindarlıkla geçirmiş biri için şair; insanın yüreğini neşelendiren ve ahir ömrünü besleyen tatlı bir refakatçi, fanilerin değişken zihninin hakimi, yoldaş umut.
Adalet, herkese kendine uygun olanı vermektir.
Yetenekli biçimde koruyan kişi, aynı zamanda o şey çalma konusunda da ustadır.
Adil insan parayı korumada, usta ise çalmada da usta olabilir.
Adalet, bir çeşit hırsızlık gibi bir şey. Ama dostların yararına düşmanların zararına olmak şartıyla.
Hem iyi görünen hem de iyi olan dosttur.
İnsanlar da kendilerine kötülük edildiğinde insana ait ayırıcı bir özellikten dolayı kötüleşir.
Kötülük gören insanlar, eskisinden daha adaletsiz olur.
Bilgi kişiyi terk ettiğinde kişi artık usta değildir.
Hekimlik, Hekimliğin menfaatini değil; bedeninin menfaatini düşünmeli.
Yönetici, yaptığı ve söylediği her şeyde gözlerini; yönettiklerinin menfaatine diker.
Adalet ve adil kelimesi kelimesine, başkasının yararına olandır; Güçlünün, yöneticinin yararı; fakat kendisine itaat ve hizmet eden tüm tebaanın zararıdır adalet. Yönetici, kelimenin tam anlamıyla, aşağı olanları kendileri için değil; güçlünün menfaatine, güçlüyü mutlu etmek üzere yönetir.
Paylaşmaya gelince; adaletsiz çok kazanır, adil ise hiçbir şey.
Güneş ile Ay arasındaki ilişki, Saf Akıl ile onun insan sureti içinde yansıması arasını tutan şeye benzer. Bu da en açık ifadesini şu olguda bulur; Ay, Güneşin ışımasını bir ayna tarzında yansıtır ve kameri ayların çevrimi, bu ışımanın 'gidimli' (discursive) bir gelişimi gibidir. Fakat aynı sembolizm, iki yıldızsal cisimin hareketleri arasında da görülür; daha önce yukarıda açığa vurmuştuk ki arketiplere ait Zodyak göğünün taktir olunmuş belirlenimlerini, hareketleriyle gerçekleştiren veya ölçen Güneştir, çünkü Güneş çevriminin sabit noktaları olmadan yıldızsız göğün yönleri tarif edilemez olacaktır. Bu yüzden Güneş, aktif bir tarzda göksel mekanı ölçer, aynı şekilde Aklın esas fiili gölgeler alemini potansiyel farksızlaştırmadan çıkaran fiat lux'ü [ışık olsun'] temsil eder; öte yandan Ay, Güneşsel Zodyak'ı kat ederek pasif şekilde göğü ölçer. Ay aynı zamanda, göksel mekan yönlerinin belirlemelerine ve Güneş ışınlarının dogrultularına tâbidir, kendini aydınlık safhalarına ve 18 yıllık düzenli hareketine öteleme yaptıran [bu] çifte bağlılığa göre Ayın çevrimini, Zodyak çevrimiyle irtibatlı olarak yerinden çıkarılır. Ayın, etkisine birer birer katlandığı mekanın yönlerinin, Varlığın pek çok niteliğine tekabül ettiğini, daha sonra görmeye devam edeceğiz.
Hz. İbrahim, Satürn göğünde ikamet eder; Hz. Musa, Jüpiter göğünde; Hz. Harun, Mars göğünde; Hz. İdris, Güneş göğünde; Hz. Yusuf Jüpiter göğünde; Hz. İsa, Merkür göğünde ve Hz. Adem, Ay göğünde ikamet eder.
Hz. İdris, Güneşte ikamet eder, çünkü o, eşsiz bir şekilde 'ilahi insan'ı temsil eder veya Adem'in oğullarının ilk 'manevi büyüğü' ve bundan ötürü de Allah'ı tanımış olan bütün insanların 'tarihsel ilk örneği'dır. Hz. Adem'e gelince, o aslî insan'dır veya İbn Arabî'nin ifadesine göre 'tek insan'dır
