Lucid
@Ezelikiyam
2 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Bunun sana ulaşması dileğiyle,1000Kitap
Puan vermedi
Okurken kendimi gördüğüm bir kitap oldu ve cidden konusuyla, işleyişiyle gerçek hayattan çıkıp gelmiş gibi bir his veriyordu bana. Normalde lise kitaplarını ne okumayı severim ne de izlemeyi severim, hitap etmez bana. Ama saatler içinde -muhtemelen 5 saat falan- bitirdim. Birçok sahnesini kaydettim ve tepinerek okudum. 270 sayfanın 253 sayfasının enemy olarak geçmesi tam damak tadıma uygundu. Didişmeleri çok komikti. Özellikle bisiklet kulübesi, kano sahnelerime ayrı bayıldım. Julius'un davranış şekli çokca enemies to lovers kategorisinde rastlayacağımız türden klasik zorbalık yapıp aşık olma serüvenine kaymıyordu, bu detay bile benden artı puan kazandırdı. Sadie'nin küfür içermeyen yaratıcı hakaretlerini de sevdim. ÖZELLIKLE BAKIN ÖZELLİKLE DIYEREK BASTIRIYORUM ÜZERİNE ILK AŞIK OLAN TARAFIN ERKEK OLMASI COK CİYAK CİYAK BAGIRTTIRDI BENI. Didişip bazen istemediği şeyleri dediği anda özür dileme erdemi göstermesi, soğuk olsa da hep nazik olması, ona yaklaşmak için türlü yollar denemesi ve duygularını açıkca ifade edebilmesi sevimliydi. Aile hayatları da güzel tasvir edilmişti. Abisi özellikle bir şeyi takmıyor gibi duran ama her ayrıntıyı takip eden, o da Sadie kadar endişelenen birisiydi. Ayrıca yok ben aşık değilim, senle birlikte olamayız safsatalarına girmeden tadında giden şirin mi şirin bir kitaptı. Fantastik aksiyon aşığı biri olarak bu kitap bana maraton sonrası dinlenme gibi hissettirdi. Rahatlatıcı, masumane sevinç yaşatan sevimli bir kitaptı. 10/10
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mükemmeldi1000Kitap
Puan vermedi
Küçük yaşlardan beridir kitap okuyan ve kendimce ufak tefek şeyler yazan birisi olarak ben de artık bu ortama katılmak istedim. Okuduğum yüzlerce kitap var ancak ilk gönderim bu kitap üzerine olacak
Gayet beğendiğimi söylemek isterim. Giriş kitabı olarak fazlasıyla akıcıydı ve tek günde 200 sayfa okuduğum günler oldu. 4 günde de su gibi akıp gitti zaten. Betimlemelerini de dünyayı da yeterli buldum. Tabii ki soru işareti bırakan yüzeysel noktalar vardı ancak seri bir roman olduğundan normal buluyorum. Devam kitaplarında daha da genişleyip ilk kitaptaki soru işaretlerini gidereceğini umuyorum. Bu sene tanıdığım bir yazar oldu kendisi ve uzun bir sürenin ardından yatakta çığlıklar ata ata okuyan yönümü uyandırdı.
Max... geçmişi de yüreği yaralı ve çok büyük zorluklar atlatmış birisi. Alaycılığı, gamsızlığı arkasına kederini saklayarak kendini güvenceye almaktan başka çaresi kalmamış çünkü güvenebileceği kimsesi yok. Kurduğu ve ince ince ilgilendiği çiçek bahçesinin bile içime işleyen çok hoş bir anlamı vardı. Aslında hepimiz biraz öyleyizdir, Max gibi. Sorunlar ve olumsuzluklar içinde boğulduğumuz bazı anlar olur ve iyi şeylerin de olduğunu unuturuz. Yakın zamanda benzer bir yoldan geçtiğim için daha fazla benimsemiş olabilirim. Gözyaşı dökebilen, özür dileyebilen, sevince lafı dolandırmadan söyleyebilen ve sevdiği kadınla bir olabilen erkek karakterleri çok seviyorum. Bu yönden max bende ayrı bir alana yerleşti.
SPOI
Reshaye mantığı hoşuma gitti. Tsiannaah ve Max'in aynı silahtan zorluk çekmesi, Max'in bu sebeple derin bir yara alması ve sevdiği kızın bilmeden aynı yola girmesinde hissettiği o dehşet, onu bu yola sokanlara duyduğu öfke çok güzeldi. Koynunda uyuttuğu bedenin ertesi sabah sevgilisi olarak mı yoksa Reshaye olarak mı uyanacağına olan korkusu içimi kıpır