Mehmet Batur

Mehmet Batur
Var oldummu ki yok olmaktan korkayım.
Aşçı
Anadolu Üniversitesi
Eskişehir
39 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Gözlerin dokunurken gözlerime Kalbim yavaşlar Tebessümüm kanamaya başlardı Derin bir sessizlik tünerdi sonra Bulut bulut olurdu bakışlarım Yağmur birikirdi kirpiklerime Sonra, içime içime yağardım, sen bilmezdin Ruhumda demlenirdi, Koyu, katran bir hüzün Gözlerimin önünden kayıp giderken yüzün Çocuk gibi, bükerdim dudağımı Zifiri karanlığa gömülürken umudum Büklüm büklüm olurdu ay bile gökyüzünde Yıldızlar birer birer sönerdi Gökyüzü fenalaşır, Deliye dönerdi Şafak sökmez Güneş doğmaz Gün sızmazdı penceremden Yüreğime sancılar ok misali saplanır Yüreğim delik deşik olurdu Penceremdeki tek gül yaprağını dökerdi Ve bir şiir daha boynunu bükerdi Sen bilmezdin…                         Mehmet Batur
Reklam
Sadece ölü adamlar yaşayan kadınlar için şiir yazar.
Felsefe
Ben babamı özlemeyi ertelemiş bir insanım.Sen kimsin ki?Hiç..Koca bir hiçsin sadece.
Hayata Dair
Zırvalar.
Biliyorum.. İyi bir insan değilim. Hiç ama hiç olmadım. Üstüme yakışmadı.. Tam oturmadı belki kalıbıma. Fakat güzel sevgilim... Biliyorsun. Kötü bir insan'da değilim. Kötülük bana hep çok yakındı. Her defasında uzaklaştım. Durmadım;kalktım ve gittim. İyiliksizce kötülüğü kuyuya ittim. İyiliksizce dediğime bakma. Sen bilmezsin. Fırtınalı denizlerde gemi yüzdürdüğümü. Ejderhaları boğup öldürdüğümü. Ağzından köpükler saçarken. Yakaladım birisini pençesinden. Tuttum,fırlattım ateşten denize. Cosssssss... Daha anlatmamı istermisin ateşparem? Devlerin ülkesinden nasıl geçtim? Koca memeli dev anaları gördüm. Beni emzirdiler ve ben büyüdüm. Sonra kırk tane oğlu geldi. Beni paramparça edeceklerdi. Dev anam durdurdu hepsini. Bu benim oğlumdur artık. Benim mememi emdi... Sizin kırkbirinciniz.
Aşk
Dönmeyen Dolap
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret Aşkın kaderidir gam,keder ve dert. Yakıcı kırmızı bir şaraptır tenime değen Akşam sefası gibi güneşe boynunu eğen. Yaslıyım,biçare ve avareyim sokaklarda Islak ıpıslak buseyim al al yanaklarda. Yangın sardı bir zaman evvel kalp evimi O zaman saldım peşinden aşk devimi Öyle bir devki ateş saçar,yakar dumansız. Alevleri görünmez;mekansız vezamansız. Ah dedim inledim.Kalk dedi bana ey kafir Yalan demedim ey gözleri pis kenafir Bükemedim bileğini o hanende hanın. Üzülmesin seninde var etin,kemiğin,kanın Kustun tüm kinini,nefretini ve travmanı Esti sabah yeli götürdü her saniye bu anı.
Aşk
Reklam