Ezgi baygın

Yaşarken nasıl başkalarının uzağında kalmışsa, şimdi de diğer ölülerin uzağında kalması gerekiyordu.
Sayfa 31 - Yapı kredi yayınları·Kitabı okuyor
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben bu hayatta da onun yanında olmalıydım. Hiçbir zaman el sürmek değildi istediğim; gövdemin görünmez ışınlarının ona değmesi yetiyordu.
Sayfa 20 - Yapı kredi yayınları·Kitabı okuyor
Bana benzeyen, görünüşte bendeki ihtiyaçlara, tutkulara, arzulara sahip bu insanlar niçin kırarlar beni? Ancak benimle eğlenmek, bana çatmak için yaratılmış bir avuç gölgeden başka bir şey mi bunlar? Ne hissetsem, ne görsem, neye değer versem hepsi, baştan sona bir vehim değil mi, gerçekten hayli farklı bir kuruntu değil mi?
Sayfa 16 - Yapı kredi yayınları·Kitabı okuyor
Lakin tek korkum: yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan.
Sayfa 15 - Yapı kredi yayınları·Kitabı okuyor
Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkla yiyen, kemiren yaralar.
Sayfa 15 - Yapı kredi yayınları·Kitabı okuyor