"Ölüm değil beni korkutan! Boş bir yaşamın ardından varacağım yer olması sıkıyor canımı.
Nedir ki? Kırk yıllar, elli yıllar, billahi çok değil!
Hele hele çizilen bu yolda, bize hiç gelir. Ne beklersin yaşamdan çorbacı?"
"... Yapılmış araştırmaların sonuçlarından görülüyor ki bebeklikten itibaren kolları sivayip babalık yapanların "babaya doymuş" çocukları, daha girişimci, daha güvenli, yabancılarla ilişkilerinde daha başarılı oluyorlar. Baba etkilesimiyle büyümüş çocuklar zorlukları görünce kaçmıyorlar, üzerine gidiyorlar. Geleceğe umutla bakıyorlar ve yaptıkları işlerde daha sebatli oluyorlar."
"Ben bilincinde ki anne-babanın sevgisinde sadece kendisi vardır; kendisi için sever, çocuk onun için bir tatmin aracıdır. Çocuk bunu hisseder ve sevilecek biri olarak var olmak için hircinlasir,dikkat çekmeye çalışır.
Sen bilincindeki anne-babanın sevgisinde kendisi yoktur; sadece çocuk için sever. İlk başta bu ulvi bir sevgi gibi görünür. Ancak, anne babanın kendisinin olmadığı, sadece çocuğun olduğu bir sevgi mümkün degildir;insan doğasına aykırı, "-mış" gibi bir sevgidir....
.. Biz bilincindeki anne-babanın sevgisinde hem kendileri hem de çocuk vardır.... Bu ilişki içinde çocuğun varoluşu beslenir ve sağlıklı bir gelişim süreci içinde büyümeye devam eder. "
"Kucaginizdaki çocuğa baktığınızda onun böyle bir potansiyele sahip biri olduğunu görmek sizin için önemli mi? Önemliyse, çocuğunuz toprağını ve iklimini sevmiş gür bir ağaç gibi gelişir."