Mustafa Kemal Özal
@FFL_2008
“I am a dead blue butterfly — I have dried my wings.”
senin ayaklarını öpmüştüm darılmıştıkAlıntı
Kainattan ciğerlerime çektiğim ilk nefesle çarpıştığımda düşürdüm yıldırımımı; bir deniz kazasında kaybolmuş ama bir define gibi de çıkartılmıştım yeniden yeryüzüne; doğa ile insan arasındaki, geçe kalmış, mutlak bir transplantasyon materyaliydi ruhum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Suret İçeri! Soytarı Dışarı!
Terliyordun. Terinle vaftiz edilen bebekler, bugün dünyayı ele geçirmek üzereler. Oysa seninle vedalaşamadık bile. Kuşlar göç ederken, kanadı kırık bir serçe, oturup ağlar mı? Sen, benim önümde diz çöker misin? İhanetin, gezegeni taşıyan Herkül’e çelme takar mı? İhanetini bana batırır mısın?
‘U2’, bir şarkı söylüyor. Sevgilim! O şarkıyı kulaklarıma fısıldar mısın?
Hayatın Muayyen GünleriAlıntı
Bir daha karşılaşamazdım onunla. Hiç görmediğim, bilmediğim tarzda bir hüzün. “Yalnız mıyım artık?” diye mırıldanırdım kendi kendime. Cevaplayan olmazdı beni. Eğilir, kasetlere bakar ve hep aynı şarkıya uzanırdım: ‘Breaking The Law.’
Hayatın Muayyen GünleriAlıntı
Şık giyinirdi, ama çıplaklık daha çok yakışırdı üstüne. Hiç görmediğim, bilmediğim ağırbaşlılıkla bir ten. “Gece dönecek misin?” diye sorardım usulca. Cevaplamazdı beni. Eğilir, kasetlere bakar ve hap aynı şarkıya uzanırdı: ‘Perfect Day’
Hayatın Muayyen GünleriAlıntı
Jölelerdi saçlarını. Hiç görmediğim, bilmediğim parlaklıkta bir jöle. “Başka biri mi var?” diye sorardım usulca. Cevaplamazdı beni. Eğilir, kasetlere bakar ve hep aynı şarkıya uzanırdı: ‘Industrial Disease.’