52mavi
@FGK2
Burada mutluluk kişiliksiz bir duyguyken, uzaklarda acı bile yaşama bağlıyordu insanı.
Yaşamak için muhakkak bir millete mensup olmak mı lâzım?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
-Bana o kadar güvenmeyin.
-Neden?
-İnsanlar güvenilmeye lâyık değildir.
Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın!..
Hâdiselerin en derûni saikleri hiçbir zaman anlaşılmayacaktır. Bunları anlamak için insan ruhunun o pek çapraşık mekanizmasını iyice bilmek lâzım. Bu da kabil olmadığına göre her
hâdisede bizce meçhul taraflar bir ukde olarak kalacaktır. Insanlar ve hâdiseler hakkındaki hükümlerimizi bütün bu meçhullerin halline birakırsak hiç bir hâdise anlaşılamayacak demektir.
Görüyorsun ki tarihin ışıldakları altındaki bir adam için bile, ölümünden beri aşağı yukarı üç buçuk asır geçtiği halde değişmez hüküm verilemiyor. Çünkü herkes her hâdiseyi yalnız kendi görüş noktasındanı seyrediyor.