52mavi
@FGK2
Burada mutluluk kişiliksiz bir duyguyken, uzaklarda acı bile yaşama bağlıyordu insanı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çünkü herkes her hâdiseyi yalnız kendi görüş noktasından seyrediyor.
Çünkü onlar zaten yoktu. Onlar hiçbir zaman yoktu. Çünkü yanlış ve
yalan, davalar daima parlak gözükür. Fuhşun felsefesini yapmak, namusun
müdafaasını yapmaktan daha kolay olduğu gibi..
Tarih, insanları, insanlar da tarihi yarattığına göre ebediyete kadar
devam edecek bir fâsid dairenin içinde kapalıyız demektir ve tarihin
bedbahtlığı da kendisinin, menfaat gördükleri zaman en ilâhi hakikatı bile
red, inkâr, tahrif veya ihfâ edebilen insanlar tarafindan hikâye
edilmesindedir.
Bir insan hakkındaki hüküm ancak onun tabutu geçtikten sonra verilebilir.