52mavi
@FGK2
Burada mutluluk kişiliksiz bir duyguyken, uzaklarda acı bile yaşama bağlıyordu insanı.
Ruth, insanları kendi renkleri, inançları ile politik görüşlerinin en iyisi, en doğrusu
olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer insanların kendilerinden daha talihsiz olduklarına inanmaya sevk eden yaygın dar görüşlülükten mustaripti.
Reklam
irade sahibi bir adamın
çevresini aşıp daha üstün nitelikli biri olabileceğini bize gösterir.
Browning'in șirlerini ezbere biliyordu ama insan ruhuyla oynamanın ters bir șey olduğunu asla idrak edememişti.
İnsanı şekillendirilecek bir hamur gibi görmek hımm...
Ruth ilk kez oynayacak bir insan ruhu
bulmuştu ve Martin'in esnek hamurunu şekillendirmek büyük bir hazdı; Ruth bu hamuru tamamen iyi niyetlerle
șekillendirdiğini düşünüyordu.
Martin ona bakıp onu dinledikçe yaşamın yüzüne bakıp en derin sırlarını okuyormuş gibi gözüküyordu. Sonra
Martin eriștiği mükemmel duyarlılığın doruklarının farkına varıp bunun aşk olduğuna ve bu aşkın dünyadaki en muazzam şey olduğuna karar veriyordu.
Reklam