52mavi
@FGK2
Burada mutluluk kişiliksiz bir duyguyken, uzaklarda acı bile yaşama bağlıyordu insanı.
O gözlerdeki ruhu ve hissiyatı, kendi ruhuyla birlikte bir an için görmüştü.
Reklam
Eğer yaşam onun için daha fazla anlam ifade ediyorsa, o zaman kendisi de yaşamdan daha fazla şey talep etmeliydi.
Her nasılsa içinde bir kuvvetin harekete geçtiğin hissetti. O bundan daha iyisini hak ediyordu.
İnsanoğlunun bilgi birikiminin bu
kadar muazzam bir kaynağı olabilecegini asla düşünmemişti.
Hayat ağzında buruk bir tat brakıyordu.
Reklam