insan olmak kuşkusuz önemli bir şey ! Aynı zamanda trajik bir şey, çünkü insan doğanınkinden çok daha karmaşık, dramatik, kökten yeni bir varoluş düzeninde yaşar.
Sonsuzluk herhangi bir şeyden ötürü pişmanlık duymadan, umutlanmadan yaşamamızı sağlar. Her anı yalnızca kendisi için yaşamak : Beğeni ve gruplandırmaların göreceliğini aşmak, zamansallığın bizi hapsettiği içkinlikten kurtulmaktır.
yaşama körü körüne bağlılığımızı aşmanın çekiciliğinden bizi kurtarabilecek birçok yol vardır; ama yalnızca zarafet varoluşun akıl dışı güçlerle bağını koparmayan bir uzaklaşma sağlar; çünkü o, yaşamın sad büyüsüyle karmaşık ritminin tazeliğini bütünüyle koruyan yararsız bir sıçrayış, çıkar gözetmeyen bir atılımdır. Her zarafet bir havalanma, bir yükseliş hazzıdır.