Fırat DOĞAN
@FIRATDOGAN
Sevdiğiniz çiçek milyonlarca yıldızdan yalnız birinde bile bulunsa yıldızlara bakmak mutluluğunuz için yeterlidir.
Küçük Prens
Memur
Trakya Üniversitesi Tarih Bölümü
İstanbul
Bakırköy, 17 Kasım
461 okur puanıNisan 2020 tarihinde katıldı
… çünkü toprak dinledim demir anladım kömür duydum
davullar dağıttı göklere savaşlardan dönmezliğimi
çünkü bol kurşun yedim besmele'yle vuruldum bilirse düşman bilir öyle kolay ölmezliğimi
bir mehmed kalktımsa ayağa bin mehmed oturdum
asya'dan aldım türkü avrupa'ya getirdim yanardağlar kıskanır böyle ateş sönmezliğimi emperyalizme karşı her süngü benim adım mustafa kemal'den bu yana mehmed sıradağlarıyım…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
… hoş geldin türk!.. sağın solun su
deli bir zenginlikle çalkanır toprağın
nice kurşun nice kükürt öğütüp
elini uzatsan şarap çeker parmakların
çekirdekli üzümlerden çardak dolusu
çakır bir zeytinyağı ışıldar küp küp
şavkına çöreklenmiş çökelek kokusu
nice dağ keçileri ateşlerine düşüp
nazlı aylar çizer boynuzlarıyla geceye
hoş geldin türk!.. bulutlu biraz dalgın
birden ayağa kalkmış bütün umutların
adını verdin varlığını adadın bu ülkeye
… yeniden başlamaklarla geçiyor ömrümüz iyimserliklerimizi duvarlara çarpıyorlar
içimizde bulut bulut bir güneş tutuluyor soluklarımızı kesen demirden sarmaşıklar dibinde düşlerimizi tükürdüğümüz
gözlerin bezginlik sislerinden kurtuluyor kulakların zemberekli çığlıklardan
yanık yanık koğuşlarda akşam oluyor
yukarda gökyüzü kıvılcım ve duman
Geceye güzel bir şarkıyla veda edeyim…
Paylaşır mıydın tam da şu anda acımı benimle
Hisseder miydin ta en uzaktan tuzumu teninde
Olamadık senle belli buna çok üzülüyorum
Olan olup bittiğinden beri yok gülemiyorum
İçi sensiz bir kalbi ben ne diye taşıyorum…
çağrışım neonları dakikada bir çakıyor
havada yalnızlık bir bıçak gibi çekili
gözlerin gözlerimi gece yarısı bırakıyor
karakol kırmızısı cehennem yeşili
gece yarısı kalkıyor kaçırdığım gemiler
hay allah kim imzalamış bu kadınları
dudaklarını düşünsen ömrün yetişmez gülümsemesinler öyle parlar ki alınları
besbelli bu aydınlıkta sevişilmez
insan utanır çıplaklığında ürker
sen ki içimin sabahçı kahvelerinde
tutuklu sendikacıları bekleyen
çok bulutlu koskoca bir gök emrinde
dört tarafa paldır küldür genişleyen
sustaları açılmış ince minareler
sanrıların sansardan çabuk uç uca
it usanmışlıklarına atladığı anıların fosforuna azbuçuk dokununca deli kibritler gibi sırasız parladığı ateşe attığın eski filmler
seni kendim sanmak bir akşamüzeri
başka bir yaşantıda fransızca güzel
karartma yıllarının çalar saatleri
gerilim yüksekliğinden uğuldayan tel
bir bardak şarap üç sayfa baudelaire
deli bir kapı olmak açılmak ansızın
soğuk yılan mavisi çelikten bir şaşırmak
en olmadık yerinde sabah karanlığının
kendini yavaş yavaş ölüme alıştırmak
canavar düdükleri başucunda serviler