Gerçek istikamet sahibi olanlar, ancak kalbi diri olan kimselerdir. Bunun zıttı olarak zikirden uzak kalan bir kalp işe, nefsin tesiri altında kalır, şehvet ateşleriyle kurur, katılaşır, taşlaşır ve azaları ibadet edemez bir hale getirir. Bu hal üzere devam eden kalpler, kuru bir odun parçası gibi ateşte yanmaktan başka bir işe yaramaz.