Eğer inansam sen şimdi Tevfik'in yanında olurdun, Hilmi bey. Fakat sen o kadın kıyafetine giren herifin cesaretini gösteremezdin. Onun çektiklerini çeksen.. Muzaffer'in pençesini kulağının tozunda bir duysan ananı babanı ele verirdin, el ayak öper yalvarırdın.. Seni tavşan yürekli, murdar tabansız seni!!
Bilal,içine dolan taşan bu büyük şeyleri Rabia'ya anlatamamaktan belki hiçbir zaman anlatamamak ihtimaliyle üzgün, ilk defa olarak bir düşmana hücum eder gibi kızı kuvvetli kollarıyla sarmış ve ilk ve son defa dudaklarından öpmüştü.
--Gülleri kesti,demet yaptı. Sonra bir tek sarı gül kopardı.Utancından yüzü pancar gibi, kıza bakmaya cesaret edemeyerek, gülü uzattı🌹
-Rabia'nın ilk hissi gülü ayağı altında ezmek Bilal'in suratına fırlatmaktı. Fakat sarı gülleri o kadar severdi ki elinde olmadan Bilal'in uzattığı gülü burnuna götürdü, kokladı. Yumuşayan bir sesle:
Bizim sokağa bir daha gelirsen, dükkana uğra..
Ben de sana şeker veririm, dedi 🍭