...
Belleğinin en belirgin anıları, ÖZGÜR'lü günlerdi.
Ne denli kaçsa, ne denli unutmaya çalışsa, bir türlü geçmişin derinliklerine, gömemiyordu Özgür'ü. Onunla yaşadığı, aşk serüveni sürecinde beynine çakılan, öylesine güzel, öylesine çirkin ve acı anılar vardı ki!.. Birgün :
"Biliyor musun", demişti Özgür "Sana tanıştığımız günden beri bir şey söylemek istiyorum. Öteki kızlar gibi değilsin. Bir başka esinti var üstünde. Gün oluyor seni, ışık gibi gözlerimden içime akıtasım geliyor. Gün oluyor, ah, diyorum, Kiraz'ımı, bir solukta ciğerlerime çeke bilsem! Oradan hücrelerime işlese. Ben o olsam,o da ben...
Ama sen, ne ışıksın ne hava. Kiraz'ımsın benim. Hem de yeşil Kiraz'ım. Beni elektrik gibi çarpan esintin YEŞİL KİRAZ oluşundan. Seni ben , ben erdireceğim.
Seni tanıdığım gündenberi, söylemek istediğim buydu işte!"
Onun yeşil Kiraz'ı olmak,onun sevgisinin sıcaklığıyla erip kızarmak, ne güzel düşlerdi!" diye geçirdi Kiraz ()
Sonra, yüreği buz kesti. Özgür'ün türkürür gibi yüzüne karşı söylediği, ÇÜRÜK KİRAZ sözleri, ağılı bir yılan gibi sardı benliğini.
Yine, başı döndü . Kulakları uğuldamaya başladı. Sırtını duvara verip kendini toparlamaya çabaladı.
~Çok güzel bir kitaptıııı. ಥ‿ಥ
~FBE