Üftade bir aşık vardı. Bir gece sevgilisi yanına geldi. Aşık heyecanla yerinden öyle fırladı ki yeninin çarpmasıyla mum sönüverdi.
Sevgili otururken siteme başladı:
“ Beni görmeyi istemiyorsun zahir, gelir gelmez mumu söndürdün.”
Aşık, mahcubiyetle içindekini dışa vurdu:
“Güneş doğdu sandım da!”