Sibel Güneşdoğdu
@Fabl
Binlerce kitabın okuru, binlerce sözcüğün yazarı...
Geliştirici Kitap Editörü/ Yazar
Dm'den Yazmayın Lütfen
İstanbul
364 okur puanıEylül 2019 tarihinde katıldı
Akıcı diliyle bize bizim kültürümüzü anlatan bir romanla geldim; hikâyenin geçtiği köyde, o yörede yaşayan insanların arasında dolanarak… Okurunu, yarattığı ortama sezdirmeden çekiveren Sevgili Rabia Burhan’ın, Bir Gecelik Gelin Çiçeği adlı romanı bana bu satırları yazdıran. Büyük kentlerin gönül yorgunluğu verdiği zamanlarda bir kaçma güdüsüyle dolup taşarız ya, işte isteyip de köyle, doğayla kucaklaşamayanlar için bir esinti getiriyor roman, elinizden tutuyor, ruhunuzu götürüyor oralara. Aynı zamanda büyülü şiirlerin şairi olan yazar, kolayca yüreğinden yakalıyor okurunu.
Yakınlarda ikinci baskısını yapan romandan söz edeyim sizlere…
Ne çok anlam çağrıştırıyor Bir Gecelik Gelin Çiçeği; ömrü kısacık olan şeyler, mutlu anlar, bir ömre sığdırılamamış, ufalanıp giden duygular… Rabia Burhan, şiirsel kalemiyle kız çocuğu, genç kız ya da kadınların; her evrede, kentte, köyde yaşadıkları gerçeklerle yüzleşmemizi sağlıyor.
Bahar, halasının hayatını yitirdiği köye son görev için gidiyor. Evin her yanını kuşatmış anılar, halasına duyduğu sevgi ve bir köşedeki saksısında kimi kadınların hüzünlü yazgısını yansıtırcasına yılda bir kez açan, bir gün içinde de solup giden Bir Gecelik Gelin Çiçeği, Bahar’ı anıların içine çekiveriyor. O andan itibaren Bahar’ın çocukluğunu, yaz tatilinde halasını ziyarete gittiği zamanlarda onunla yaşadığı sıcacık ilişkiyi görüyoruz. Öyle bir kadın resmi var ki romanda, o halanın varlığı ruhunuzu ısıtıyor, keşke, dedirtiyor, keşke her kız çocuğunun böyle bir halası olsa… Yurtdışında çalışan eşi nedeniyle köy yerinde bir başına, ama yaşamından sızlanmayan dimdik bir kadın o hala; sevecen, herkese sevgiyle yaklaşan, yardımını esirgemeyen, sırdaş, arkadaş…
Yazar, çocuklukla yetişkinlik arasındaki Bahar’ın ağzından köy yaşamını akıcı bir dille
Reklam
Dünya Kız Çocukları Günü...
Yüzlerce kız çocuğunun doğum yaptığını söylüyor veriler, binlerce çocuğun istismar edildiğini...
Her kadın, her anne geçmişte bir kız çocuğuydu... Kız çocuklarını yetiştiren kadınlar, unutmayın ne olur yüreğinizin neresi ezik... Yarasız beresiz çocuklar yetiştirmek isteyen, önce kendisi unutmayacak yaşadıklarını, sorgulayacak, anlayacak; kadınların yüreğindeki o kız çocuğunun hiç büyümediğini düşünerek... Sevilmediği kadar sevecek, içine bakacak, orada ne eksikse çocuğunu o duyguyla besleyecek... Sevginin ve ilginin mucizevi bir merhem olduğunu unutmayacak.
Kız ya da erkek, çocuklarımızın mutlu bir yaşama ulaşmaları dileğiyle.
Bugün Tezer
Özlü'nün doğum günü. Onun yazdığı her satırı okuduğumda yeniden doğuyor benim için. Bu dünyadan gelip geçen, iz bırakan tüm anlatım ustalarına selam olsun.
"... Ne güzel şarkılar var. Şimdi çok uzak zamanların, çok uzak toprakların, çok geniş caddelerin yakınındaki büyük beyaz tavanlı odada çok güzel şarkılar var. Henüz yüksek ağaçlar yapraksız. Eksi on dereceye varan soğuk günlerde kıpkırmızı bir kış güneşi parlıyor. Erkenden çıktığım sabahlarda, biraz ötemdeki köprünün üzerinden geçerken, aşağıda sıra sıra uzayan tren yollarına bakıyorum. Tren raylarını hep sevdim. Tren raylarının bitiminde fabrika bacaları tütüyor. Sabah sekize doğru, bacalardan tüten dumanların gerisinde kırmızı, soğuk kış günü güneşi doğuyor. Doyumsuz dünyamı avucumun içine alıp sıkıyorum. Her şeye hazırım. Hastalığa. Yalnızlığa. Aşka. Gitmeye. Kalmaya...
Tezer Özlü / Eski Bahçe - Eski Sevgi
Reklam