YALNIZLIĞA ÖVGÜ
Mutluluğun gözü kördür,
Yalnızlık sağır.
Ondandır
biri tökezleyerek yürür,
Öbürü uykusunda bile bağırır.
Mutluluk yalnız kendisini görür;
Unutur bu yüzden
ilkin kendisini.
Yalnızlık
kendi tutukluğunda özgür.
Boyuna bekler dönsün diye sesini.
Mutluluk alışır kendisine, ölümden beter;
Borçsuzluğuyla övünür,
ama kedisi doğurmaz.
Yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur;
Boyuna kapısına döner, açan olmaz.
Mutluluğun mezarları,
yalnızlığın heykeli var.
Her ikisinin de saksılarında çiçek.
Biri hep başka bir renkle solar,
Öbürüyse ha açtı,
ha açmayacak.
"... ve sevgi, kan rengindeki sevgi gecelerde bekliyor bizi. Bazen insana acı veriyor. Söyledikleri yalan, hep yalan söyledikleri. Ama biz bütün varımız yoğumuzla yine de seviyoruz..."
Sayfa 47 - Çatılar Üstünde Konuşma, adlı öyküden...·Kitabı okudu
EKİNOKS
"yazı orda geçirdik kışa gerek kalmadı
safça acemice şarkılar söylendi oyunlar oynandı
sözde sevinç haline getirildi yıllanmış hüzünler
aşklar unutuldu ve bazılarına yeniden başlandı
"insan yaşlandıkça kurtulur" demiş birisi
korkudan belki yılgınlıktan ve başka bir şeylerden
oysa yaşlandıkça bulunur mavinin en iyisi
akasya çürür tren hızlanır eller ufalır gibi
kim yitirir sözgelimi
bir başkasının bulduğunu
evet kim yitirir kim bulur
herhangi bir akşam alacası değil ki bu
imdi ey kış diyorum seni de orda geçirseydik
kim düşünecekti bir kumsalda
sabahın tanıksız kendi kendine olduğunu
"oysa" diyor birisi
"sabah yeniden hatırlamadır yaşamayı"
bana kalırsa "oysa" diyenlerden hep korkmalı "oysa ölüm var" da diyebilir aynı kişi"
"Bırak artık her yana kuş resimleri çiziktirip durmayı.Kuşların sesi beni çıldırtıyor. Resimlerdeki durgunluklarına bakma, tümü canlı onların. Çıkıverecekler bir gün duvarlardan, dolaplardan,
"Madam Marta Koyu... Madam Marta'nın hikâyesini biliyorsundur mutlaka; Burgazada'da herkes bilir, ada dışında da belirli bir etki yaratmıştır kadınlar arasında."
Kızının ilgiyle