Yusuf Berkman

Yusuf Berkman

@Factotum
·
Suçluluk hissinin, pişmanlığın baş göstermesini bekliyor ama öyle bir şey olmuyor. Ne hissediyor? Duygularını tartıyor. Korkuyor, evet. Kesinlikle korkuyor. Başka ne hissediyor? Keder. İleride bebekleri olsun istiyor. Mavi çizgiyi görüp heyecandan kıpır kıpır hissetmek, her hafta ne kadar büyüdüğünü kontrol etmek. Bunları istemeyi istiyor. Ama böyle değil. Hissettiği öbür duygu, hayrettir ki, rahatlama. Çok yoğun, inanılmaz bir rahatlama hissi: doğru şeyi yaptığına dair bir his. Kanama başladığında, tuvalet kağıdındaki ilk mat lekenin ardından o ilk sıcak damlalar geldiğinde, tekrar tekrar o kadar rahatlamış (ve kederli ve korkmuş) hissedecek ki, ağlayacak. Bacaklarının arasındaki o sızıntı hissi aklına ilk adetini getirecek; annesinin kucağına çıkıp da orada oturmak için kendini fazla büyük hissetmesini, hıçkıra hıçkıra ağlamasını. Hayır ama o, o şanslı kişilerden olacak. Öyle olacak. Olacak.
Sayfa 25·Kitabı okudu