Fadime
@Fadimegulecc
Evli, anne, öğretmen.
Öğretmen
126 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her birimizin, kendi kusurunu gizleyen veya görünmez olacağını vaat eden özel bir tanrısı vardır;
Fadime
bu tanrı, yıkanmayan insanların gözlerini ve burun deliklerini, kulaklarındaki kir tabakasına, koltukaltlarındaki ter kokusuna kapatır, hem kulaklarını, hem de koltukaltlarını hiç çekinmeden ortalıkta gezdirebilecekleri, kimsenin bir şey fark etmeyeceği konusunda kendilerini ikna eder.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aynı zamana ait olan her şey birbirine benzer; bir dönemin şiirlerini resimleyen sanatçılar, mali kuruluşların da istihdam ettiği sanatçılardır.
Fadime
Notre-Dame de Paris ve Gérard de Nerval'in eserlerinin kimi fasiküllerini, Combray'deki bakkalın vitrininde asılı halleriyle en çok çağrıştıran şey, nehir tanrıçalarının taşıdığı çiçekli, dikdörtgen çerçevesinin içindeki, nama muharrer Sular idaresi hisse senedidir.
Bir insanın, bilinmeyen bir hayatın parçası olduğunu ve ona olan aşkımız sayesinde bu hayata nüfuz edebileceğimizi zannetmek, bir aşkın doğmasında en temel unsurdur ve başka hiçbir şeyin önemsenmemesine yol açar. Bir erkeğin sadece fiziksel görünümüne bakarak değerlendirdiklerini iddia eden kadınlar bile, bu görünümde özel bir yaşayışın yansımasını bulurlar.
Fadime
İşte bu yüzden askerlerden, itfaiyecilerden hoşlanırlar noktalı, üniforma çehreyi beğenmeyi kolaylaştırır; zırhın altında, farkli, maceracı ve şefkatli bir yüreği öptüklerini zannederler.
Ne var ki, hayatın en önemsiz ayrıntıları açısından bakıldığında bile, insan, herkesin gözünde özdeş, isteyenin bir şartnameyi ya da vasiyetnameyi inceler gibi inceleyebileceği, maddi bir bütün teşkil etmez; sosyal kişiliğimiz, başkalarının düşüncesinin yarattığı bir şeydir.
Fadime
Baktığımız insanın dış görünüşünü, ona ilişkin bütün kavramlarımızla doldururuz ve gözümüzde canlandığımız bütün içinde, hic şüphesiz bu kavramlar daha fazla yer tutar.
Ya şairlik? Sanırım bu iki kişilik arasında bir yerde düşüp kaldı, benim en iyi yanım ile en kötü yanım arasında bir yerde. Ne bir azizim ne de bilgelik taslayan bir ayyaş.
Fadime
Kafasında sesler gezinen adam, bazen taşlar ile ağaçlar arasında geçen konuşmaları dinlemeyi başaran adam, ara sıra bulutların ezgisini sözcüklere dönüştürebilen adam. Ben buyum.