Büyük sancılarla doğmuş bahar dalındaki çiçeğe bakıyor,
“Ne kadar güzel diyor.” Sonra “Hayır, ne kadar güzel yaratılmış,” demenin sırrına varıyor. "Eşyayı övdüğünde kalbinemânâ inmez, eşyayı yaratanı övdüğünde, bütün mânâlara vakıf olursun. Eşya gözün gördüğüdür, asıl gözün görmediği âlemleri idrak etmek gerekti."
Geceyle birlikte yalnızlık ve sükûnet çöker. Yüce Allah ibadetler, gösterişten (ameller riyadan) uzak, saf ve ihlâslı olsun ve sırf kendisi için yapılsın diye geceyi perde olarak
kullanır. Çünkü geceleyin münafıkla ihlâslı kimse birbirinden ayrılır. Geceleyin her şey perdelenir ve hepsi de gündüzün açığa çıkar. Sadece münafık geceleyin belli olur.
Kendi kendine, "Madem kimse beni görmüyor, kim için
ibadet edeyim ki?" der de ona, "Seni gören biri var, fakat sen O'nu görenler arasında değilsin!" denilir.
O gören, bütün evreni ayakta tutandır.