Artık şunu biliyorum ki, zengin kişi sadece kültürü kullanıyor, kendini onunla tika basa dolduruyor ama insan bunu ancak çok sonra ve yüksek bir bedel ödeyerek öğreniyor. Neyi mi? Kültürlülüğün, bir insanın ya da bir halkın mutlu olma kabiliyetinden ibaret olduğunu.
Oysa aslında umut, deli gibi istenen ama tam anlamıyla güvenilmeyen, gerçekten inanılmayan karşısında duyulan korkudan başka bir şey değildir. İnsan, mevcut olanı umut etmez.