Filiz Atmaca
@Fagim
70 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Bu kitabı yıllar önce okumuştum ama dizisinin başlayacağını öğrenince tekrar sayfalarına göz atmak istedim. Başkomiser Nevzat'ı Nejat İşler oynayacakmış. Ben bütün serilerde Başkomiser Nevzat' ı okurken bu karakteri hep Ahmet Ümit in kendisi olarak hayal ediyorum. Belki de hüzünlü iç dünyasındandır. Nejat İşler e komiser Ali karakteri daha çok yakışırmış gibi geliyor. Ama Zeynepciğim için kimseyi bağdaştıramadım henüz. Diziyi heyecanla bekliyorum, umarım hayal kırıklığına uğratmaz. İstanbul Hatırası okurken insana istanbul'un tarihi mekanlarını usta bir tarihçi rehber eşliğinde geziyormuş hissi veriyor. Bildiğiniz yerlere bile tekrar tekrar gitme isteği uyandırıyor. Aynı zamanda geçmişteki olaylarla bağlantılı cinayetler ve başkomiser Nevzat'ın bunları çözeme esnasinda yasadiklari, psikolojisi, çalışma arkadaşları ile ilişkileri mükemmel kurgulanmis. Polisiye seven herhangi birinin bir solukta okuyacağını düşünüyorum. Kütüphanenizde bulunması gereken kitaplardan biri. Sosyolojik ve tarihi açıdan doyurucu bir eser.
"Aya, aziz demek değil mi Başkomiserim?"
"Evet, aziz demek ama kutsal daha doğru bir kelime galiba."
"Yani buranın adı Kutsal Sofya mı oluyor?"
"Öyle sayılır. Sofya, bilgelik demektir.
Yani Ayasofya Kutsal Bilgelik anlamına geliyor. Bu kilise herhangi bir aziz için yapılmamış.
Zaten o yüzden Fatih, şehri alınca kilisenin adını değiştirmeden camiye çevirtmiş."
Reklam
1920 yılında İspanyol gribi pandemisiyle başlayıp 2020 yılında koronavirüs pandemisiyle biten Violeta' nın hikayesini tarihi bir destanla anlatan İsabella Allende' nin muhteşem eseri; bir kadının yaşadığı bir asırlık dönemde nasıl güçlü olduğunu ve bu gücü tüm yaşamı boyunca nasıl sürdürdüğünü ilham vererek anlatıyor. Beni çok etkiledi, iyi ki okumuşum Tüm kitap sever arkadaşlarım ve özellikle kadın arkadaşlarım kendinizi bu hikayeden mahrum etmeyin derim. İyi okumalar...
"Aynalar yaşın getirdiği kaçınılmaz değişiklikleri gösteriyordu, ama ben onları içimde hiç hissetmiyordum. Yaşlanma süreci ağır ağır geçtiğinden, ihtiyarlık beni gafil avladı. Yaşlılık ve ihtiyarlık aynı şey değildir..."
Bizi buram buram nostalji kokan çocukluğumuza götüren, özellikle 90 lı yıllarda çocukluğunu ve ilk gençlik yıllarını yaşamış kişiler için adeta özlem giderici bir nitelikte ve ayrıca Ankara’nın geçmiş tarihi konusunda ilginizi çekecek tarihi bilgilerle donanmak isterseniz, kaçırılmayacak bir eser. Ana karakterin ilk gençlik yıllarında yaşadıklarını ve yaşanmamışlıklarını, iç hesaplaşmalarını anlatırken okuyucuya aktardığı duygular o kadar gerçekçi ki sanki bize aitmiş gibi , heyecanlandıyor, sevindiriyor, öfkelendiriyor ve hüzünlendiriyor. Sonunda vermek istediği mesaj yüzünüze tokat gibi çarpıyor; ertelediğiniz, cesaret edemediğiniz yaşanmamış hayallerinizin döngüsünü kırmak için motive ediyor. Kitap akıcı bir dille yazılmış, hayatınızdaki keşkeleri azaltmak istiyorsanız okuyun, okutturun; asla pişman olmazsınız…
Simon un babasının yazdığı mektupları çok merak ettim. Keşke hislerini öğrenebilseydik. Bunun dışında içimi ısıtan güzel bir eserdi. Okutdanız pişman olmazsınız.
“Rahatsızlık verdiğini bildiğin yerden, "Defol git!" cümlesini beklemeden, kendi kendine yol almak da bir erdemdir."
İzmir’de yaşayan, alkol sorunu ile boğuşan Cengiz ani bir kararla ailesini ve yaşadığı şehri terk ederken kendisiyle birlikte bizi de ruhsal bir yolculuğa çıkartıyor. Aslında bu ani bir karar değil, kendini sorgulayan, hatalarını ve zaaflarını fark eden bir karakter olarak, ailesine zarar vermemek için uzun süre kendisiyle savaşarak, kendince yapılmış bir fedakarlık. Kitabın genelinde, Cengiz'in yaşadığı duygusal ve zihinsel karmaşalar sonunda ve geçirdiği zorlu süreçten sonra onun içsel bir dönüşüm geçirmesini görüyoruz. Ama malesef geç kalmış oluyor. Kitapta böyle bir karakterin gelişim sürecini izlemek çok etkileyiciydi. Cengiz’in yaşadığı çatışmalar, onu daha insancıl ve anlaşılır kıldığı için karakterle bağ kurmakta güçlük çekmedim. Kitap, ayrıca bir hikaye anlatmanın ötesine geçiyor; insanın kendini bulma süreci, hatalarla yüzleşmesi ve bu süreçte yaşadığı zorluklar felsefi aforizmalarla da oldukça etkileyici bir şekilde ele alınmış. Yazarın okuduğum ilk kitabı ve kesinlikle bütün kitaplarını okuyacağım. Çünkü dilindeki zenginliği, toplumsal eleştiriyi mizahi bir biçimde harmanlama yeteneğini ve felsefi derinliklerini çok sevdim. Çok derin bir edebi alt yapıya sahip olduğu aşikar. Ayrıca, bir yazarın mizahı böyle derinlemesine kullanması ve absürd bir bakış açısı geliştirmesi, büyük bir yetenek gerektiriyor. Toplumsal gerçekleri ve bireysel çıkmazları bu tür bir mizah ile sunarak bizim yalnızca eğlenmemizi değil, aynı zamanda düşünmemizi de sağlıyor.Edebiyat dünyasına böyle bir katkıda bulunduğu için teşekkür ederiz kendisine. Kitapta çok fazla altını çizdiğim satırlar oldu, ama burada paylaşmak için yer kalmadı malesef. En iyisi siz, kitabı
Reklam