Bacımın aldığı kitablara beleş qonmağımın kim bilir neçənci günü.Gözəlmiş.Nə yazıçını tanıyırdım nə də bu əsər haqqında əvvəlcədən məlumatım var idi.Rezidentura bekarçılığından oxuyub bitirdiyim bu
Maddenin dönüşümünde kendi ölümsüzlüğünü görmek, kırılan ve artık faydasız olan değerli bir kemanın kutusuna parlak bir gelecek öngörmek kadar gariptir.
Her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet göstergesinin toplumda tatminsizlik ve intikam duyguları uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir?