Zehra Gürbüz
@Fakirseyyah
Yaralı şifacı.
Şu anda okuduğu kitap
İnsanlar birbirlerinden nefret ediyorlar! Açgözlüdürler, birbirlerini çekemezler. Kötülük etmekten mutluluk duyarlar. Sen onlara gerçek yüzlerini göstermeye, onları yargılamaya başlarsan sana kin besler, mahvederler seni!"
Zehra Gürbüz
İnsanlar kötüdür, evet. Ama ben dünyada doğru bir şey olduğunu öğrendim öğreneli, daha iyi görünüyorlar gözüme!.."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
bir milletin yaşı hatıralarının (hâtırât) yaşı kadardır ya da daha yalın bir deyişle hatırladıkları kadardır. Hatıralar, aynı zamanda bir milletin olgu ve olaylar karşısındaki idrâkinin sınırlarını da belirler
Zehra Gürbüz
En yalın kabileden en karmaşık millet örgütlenmesine değin, bilgi ve deneyim açısından yaşlıya/ihtiyâra verilen değer, bu kabule dayanır; çünkü bedenî anlamda yaşlı, fazlaca gün görmüştür; niceliksel fazlalık da, bedenî yaşlılığa simetrik olarak akli düz- lemde, kişiyi hevâ ve heveslerine göre değil, deneyimleriyle pişmiş ihtiyarına göre yargıda bulunabilecek bir konuma getirir.
Âlimler küllîler ile, siyasîler cüzîler ile düşünür.
Ya da âmiyâne ifade ile "Dün dündür; bugün bugündür..."
Zehra Gürbüz
Bunun nedeni son derece açıktır, çünkü yaşama ilişkin hiçbir kural muktezâ-yı hâl kaydı dikkate alınmadan tümelleştirilemez, hatta genelleştirilemez...
"Ad koyan yasayı da - yani sınırı da- koyar."
İsim, sınır demektir ve ad vermek, adlandırmak, ancak ve ancak belirli bir istikameti olan bir zihnin becerebileceği bir iştir.
Basit bir örnek: İslâm'a karşı uygulanan kültürel terörün bir üretimi ve politik bir terim olarak Islamophobia sözcüğünü hâlâ İslâm korkusu diye tercüme ediyor; bu sözcüğün mefhûmunun, ayrıntılarda ne tür ince oyunlar sergilenirse sergilensin, İslâm düşmanlığıl nefreti olduğunu, işaret edilen ad koymadaki zihnî beceriksizlik ve ürkeklik nedeniyle dile getiremiyoruz.
Zehra Gürbüz
İngilizce bir kelimenin Türkçe çevirisini garipseyen bir zihnin, aynı kelimenin Türkçesiyle eş değer Arapça çevirisini hiçbir tepki vermeden kullanmasını, ana-dilde soyutlama/kavramsallaştırma yetisinin zayıflığı, dolayısıyla ad verme ürkekliği, hatta korkaklığı ola rak görüyorum.
Veciz bir deyişle, mevcûd bilgimiz yok ise vucûd üzerine konuşamayız; kozmolojimiz yok ise ilâhiyât yapamayız; fizik bilimimiz olmadan metafizik inşa edemeyiz.
Zehra Gürbüz
Evren hakkında bir tasvirimiz yok ise bir tahkikimiz de olamaz; başka kültürlerin ürettiği tasvirler üzerine de, bu tasvirleri özümsemeden tahkîk yapılamaz.