Yaşar ÖZMEN
@Faldov
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Bu senenin popüler kitaplarından çok satanlarda oldukça sık karşıma çıktı. Babasını kaybeden yazarın yaşadığı yas üzerine yazılmış. Hastalık süreci en ince ayrıntısına kadar anlatılmış Yakınını kaybeden kişiler için okuması zorlayıcı olabilir diye düşünüyorum ya da hastalık sürecinde olan kişi için okumak zor olabilir. Dili akıcı ve sade cümleler üzerinde empati kurarsanız okuyanı oldukça etkiliyor fakat yüzeysel üstünkörü okunduğunda sıradan bir kitaba dönüşüyor.
Çocukluk dikeydir. Yukarıya doğru büyürsün, boyun bahçedeki güllerinki kadardır, herkes sana her yıl ne kadar büyüdüğünü tekrar edip durur, baban seni havaya kaldırır, parmak uçlarında yükselirsin, her şey kıpır kıpır hayat ve hareket doludur, yatmak istemezsin, ancak zorla yatarsın. Yaşlılık yataydır. Azıcık dinlenelim, öğleden sonra uzanalım, kanepeye şöyle bir uzanacağım sadece, çünkü belim... Yaşlılık uzun süreli, belki de sonsuz bir yataylığa alışmaktır.
Çağımızdaki insanların nasıl haz bağımlısı olduğunu akıcı bir dille anlatıyor. Kişisel gelişim kitaplarına her daim karşıyım. o yüzden ön yargılı başladım ama okudukça yazarında içi boş motivasyonlar dolu olan kişisel gelişim kitaplarına karşı olduğunu görmüş oldum.
Bu kitaba gelecek olursak dopaminin sadece bir "mutluluk hormonu" olmadığı aynı zamanda motivasyonumuz, odaklanmamız, öğrenme, hafıza gibi birçok önemli görevi olduğunu örneklerle anlatıyor.
Haz bağımlığınız varsa, sosyal medyadan başınızı bir türlü kaldıramıyorsanız, okumanız gereken kitaptır. insan beyninin ne muhteşem bir organ olduğunu da bize anlatıyor.
