Pınar
@Fanusicinde
574 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Ve sonra: Hayat baştan sona bir gül bahçesi olsaydı, bu bir kutsama mı sayılırdı yoksa bir mahkumiyet mi? Belki de bir mahkumiyet sayılabilirdi çünkü insan kendine neden yaşadığını hiç sormadan yaşarsa, çok büyük bir fırsatı boşa harcamış olur. Ve insanı buna, bu soruyu sormaya iten, yalnızca acıdır.
Uygarlaştığımız düzeyde doğadan uzaklaşıyoruz; buna her şeyin parçası olan, kendi doğamız da dahil.
Güç, gücü taşıyan şeyde değil, onun öyle olduğuna inanan zihindedir.
O halde; benim başkalarından beklemem gereken, benim başkalarına karşı görevimdir aynı zamanda. İşte dharma, doğru yol budur.
"Orada öğrendim ki İtalyanca'da aşk anlamına gelen amore Sanskrit kökenliydi ve amore yani ölmeyen şey demekti."