Albert Camus der ki”Nefretin ortasında ,içimde yenilmez bir sevgi olduğunu buldum.Gözyaşlarının ortasında içimde yenilmez bir gülümseme olduğunu buldum.Karmaşanın ortasında içimde yenilmez bir sakinlik olduğunu buldum.Tüm bunların içinde fark ettim ki kışın ortasında içimde yenilmez bir yaz olduğunu buldum.Ve bu beni mutlu ediyor.Çünkü dünya üstüme ne kadar gelirse gelsin içimde onu gerisin geri yollayan daha güçlü daha iyi bir şey var demektir.”
“İnsanları ,yüzünüzle,meclisinizle,hükmünüzle ferahlatıp hoşnud etmeye bakın.Öfkeden sakının;çünkü öfke şeytanın insanı aldatmak için iğva ettiği kötü bir şeydir.Bilin ki sizi Allah’a yaklaştıran her şey ateşten uzaklaştırır; Allah’tan uzaklaştıran her şey de sizi ateşe yaklaştırır.Agâh olun!”