Buyrun şimdi de Ferid Kâm merhumun Dünyada İnsan başlikli gazelini okuyalım:
Menzil-i nâmütenâhî koca bir yüklü gemi
Pupa yelken gidiyor bir sonu yok ummanda
Fareler, ambarının bir köşesinde tutunup Yaşıyorlardı, fakat izleri yok meydanda
Yiyecek bol, içecek bol, yatacak yer ala
Bu kadar rahat ederdi ulu bir sultan da
Sanıyorlardı yapılmış bu saray onlar için Hepsi sabitti temerrüdle bu fâsit zanda
Ne saray onlar içindi, ne de onlar maksud Başka bir gaye gözetmekde idi kaptan da
İşte âlem gemisinde buna bir başka misal Hilkati kendisine mâl edinen insan da