Septisemi ,verem, kanser, bunlar hep boş lakırdıdır. İnsanı yalnız bir illet öldürür: Sıkıntı. Öteki hastalıklar bunun vücuttaki çeşitli görünüşleridir.
Şecaat erdeminkiler on bir şubedir. Birincisi , ruh yüceliği, dört şeyi , gelirin giderden fazla olması demek olan mal biriktirmeyi , yani zenginliği; zenginliğin zıttı olan fakirliği, beden ya da sıfatlar bakımından büyüklüğü ve bir de beden ya da sıfatlar bakımından küçüklüğü önemsiz görmektir. Kişi sayılan bu dört şeyi önemsiz gördüğünde nefs için uyumlu olan ve olmayan şeylerin üstesinden gelmeye muktedir hale gelir.
...İkincisi , himmeti yüce tutmaktır. Bu, dünyanın mutluluğu ve bedbahtlığına aldırmamaktır. Yani, dünyalık güzelliklere sevinmemek ve helak edici olanlara varıncaya kadar hoş olmayan dünyalıklara karşı da sıkıntı duymamaktır.
"Gözleri, gözleri.... onu doğduğu günden evvelki benliğime sımsıkı bağlayan , en yakın akrabadan daha yakın bir kan münasebetini kat kat aşan ve ruhlarımızın beraberliği hissini bir anda uyandıran bakışlarında kendimi ne kadar çok buluyorum. Sanki onun gözleriyle kendimi gören ben'im. Onun varlığını benimkinin şartı haline getiren bu ayrılık duygusunda , görme intibaları ter merkezde birleşen iki gözün beraberliğine benzeyen bir fonksiyon birliği var.